blog, deneme, kronolojim.

7 ay kadar yoktum buralarda. 7 ay boyunca sustum. Susmak konuşmaktan daha dürüst geliyor artık. Hem zaten bunca zaman konuştum da ne oldu? Kelimeler de insanlar gibi erken ölüyor; ölümler sıradanlaştıkça cümleler de anlamını yitiriyor. Ben de bu sıradanlığa alışmamaya çalıştım. Alışmak, ruhu teslim etmiş olmaktır. Ben alışmayacağım. Son yedi ay içinde bir mucize olmadı dersem yalan olur. Gerçi ben mucizelere inanmaya son vermiştim ama yine oldu işte. Bazı insanlar vardır. Hay

Oysa doğum günümdü... Oysa iki dostumla buluşmak için girdiğim mekanda sürprizlerle karşılaşmış, ömrümün en kalabalık kutlamasına şahit...

Pazartesi Olacak gibiydi... İnandım böyle olacağına. Ama başaramadım... Canım sağ olsun... Olabildiğince. Belki işi alamadım ama koskoca...